Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie zaniechania łączenia kilku powiatowych zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności w jeden powiatowy zespół przy liczbie mieszkańców do 250 tys.

   Pani Minister! Otrzymałem od Starosty Bielskiego pismo w sprawie zaniechania ustalenia obszaru działania powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności na co najmniej 250 tysięcy mieszkańców - co zostało przedstawione w projekcie ustawy.

   Powiaty tworzono w przeszłości, kierując się również liczbą mieszkańców nawet do 150 tysięcy - tak jak jest w przypadku powiatu bielskiego. W strukturach tego powiatu funkcjonuje również taki zespół od 1999 roku - czyli od samego początku powstania powiatu.

   Staroście i Zarządowi Powiatu Bielskiego zależy na dalszym funkcjonowaniu tego Ośrodka dla Niepełnosprawnych, gdyż mieści się on w budynku Starostwa, co jest znacznym ułatwieniem dla mieszkańców powiatu, którzy mogą wszystkie swoje sprawy - w tym niepełnosprawni - załatwić w jednym miejscu.

   Na przykład: po uzyskaniu orzeczenia osoby niepełnosprawne mogą w tym samym budynku uzyskać kartę parkingową, a także starać się o dofinansowanie turnusu rehabilitacyjnego czy przedmiotów ortopedycznych. Ponadto budynek dostosowany jest do obsługi osób niepełnosprawnych poprzez zlikwidowanie barier architektonicznych oraz oddany został do ich dyspozycji gabinet lekarski.

   Czy ta argumentacja znajdzie uznanie w oczach Ministerstwa Polityki Społecznej?

   Najgłówniejszą jednakże przesłanką Bielskiego Starostwa Powiatowego, przemawiającą przeciwko temu zamysłowi połączenia zespołów byłoby powstanie ogólnego zamieszania, dezorganizacji, a także dezinformacji niepełnosprawnych - którzy nie wiedzieliby, dokąd mają się udać, i mogliby być zmuszeni zrezygnować z uzyskania orzeczenia, gdyż byłby to dla nich zbyt duży problem - a to chyba nie o to chodzi.

   Połączenie zespołów tylko pozornie zmniejszy koszty funkcjonowania. Przecież do wykonania będzie taka sama praca urzędnicza i lekarska - jak do tej pory w kilku zespołach.

   Obniżenie kosztów mogłoby być możliwe jedynie poprzez zmniejszenie liczby pracowników obsługujących zespół - jednakże doświadczenie pokazuje, iż tak się w zasadzie nie dzieje - gdyż objawiłoby się to tym, że pracownicy mieliby mniej czasu dla petentów.

   W niedużym zespole można więcej czasu poświęcić osobom niepełnosprawnym i każdy petent traktowany jest podmiotowo, a nie przedmiotowo - a to chyba też nie o to chodzi.

   Osoby niepełnosprawne pragną, aby wysłuchać ich problemów, żalów - często już po uzyskaniu orzeczenia nadal przychodzą do zespołu, aby podzielić się swoimi troskami.

   Pani Minister! Podzielam to stanowisko starosty, gdyż sam będąc osobą niepełnosprawną z 60-procentowym niedosłuchem i chorymi zatokami, będąc przez 10 lat bezrobotnym, byłem klientem i petentem Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, który uzyskał takie orzeczenie w 1997 r., a w następstwie dalszych badań dożywotnią rentę inwalidzką na drodze sądowej.

   Jako Poseł na Sejm RP, oświadczam, że Pan Starosta wraz z Zarządem Powiatu Bielskiego mają rację, gdyż problem ten znam, jak wspomniałem powyżej, z autopsji - dlatego proszę o przychylenie się ku ich prośbie i sugestii, aby odstąpić od forsowania projektu łączenia kilku zespołów w jeden zespół ds. niepełnosprawnych rzekomo z powodu osiągnięcia tą drogą oszczędności budżetowych. Jest to rzeczywiście teoria utopijna i nie wiadomo, kto ją wymyślił i czym się kierował.

   Nie utrudniajmy życia niepełnosprawnym. Uznajmy, że władza samorządowa najlepiej wie, co jest dobre, a co należy wyeliminować z życia społecznego.

   Czy Pani Minister przychyli się ku argumentom zawartym w mojej interpelacji i uzna racje bielskiego samorządu na szczeblu powiatowym za słuszne i wystarczające, aby odstąpić od tego projektu?

   Będę wdzięczny za przychylenie się ku mojej prośbie oraz stanowisku Bielskiego Starosty. Uprzejmie proszę o udzielenie mi merytorycznej i zasadniczej odpowiedzi na adres mojego biura poselskiego.

   Łączę wyrazy szacunku i poważania dla Pani Minister

   Poseł Piotr Smolana

   Bielsko-Biała, dnia 14 lutego 2005 r.