Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie środków finansowych na działalność zespołów orzekających o stopniu niepełnosprawności

   Muszę zabrać głos w sprawie, która w ostatnim czasie wywołuje falę krytyki kierowanej pod adresem organów państwowych, a artykułowana jest przez grupę społeczną dostatecznie już przez los poszkodowaną, czyli osoby niepełnosprawne.

   Problem wiąże się z poważnym zakłóceniem działalności tzw. zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, które funkcjonują na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU nr 123, poz. 777, z późn. zm.). Zespoły te działają przy samorządach terytorialnych na szczeblu powiatu, a ich zadaniem jest przyjmowanie wniosków i organizowanie pracy zespołów orzekających - z udziałem m.in. lekarza, psychologa, pedagoga i innych - które wydają:

   - orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,

   - opinie niezbędne do uzyskania zasiłku stałego z pomocy społecznej,

   - opinię o konieczności umieszczenia osoby niepełnosprawnej w domu pomocy społecznej.

   Orzeczenia te są niezbędne w staraniach osoby niepełnosprawnej o uzyskanie koniecznej formy pomocy.

   Na ten cel corocznie przeznaczane były z budżetu państwa niezbędne środki finansowe. Od 2000 r. notowane są jednak poważne opóźnienia w ich przekazywaniu, a w bieżącym roku - od miesiąca stycznia do chwili obecnej - nie wpłynęły na ten cel żadne środki. Spowodowało to poważne perturbacje i opóźnienia w orzekaniu, a tym samym uniemożliwiło osobom niepełnosprawnym uzyskanie stosownej formy pomocy społecznej. Zaległości w rozpatrywaniu wniosków narastają od roku ubiegłego szczególnie w tych zespołach, którym starostowie nie przyszli z pomocą, bo nie mają środków finansowych.

   W związku z powyższym zadaję takie oto pytania:

   1. Dlaczego dopuszczono do tak drastycznej sytuacji w całym kraju, a rząd do tej pory nie zareagował na sygnały i w drodze doraźnej interwencji nie zapewnił środków finansowych na funkcjonowanie tych zespołów, dopuszczając do powstania zatorów w orzekaniu?

   2. W jaki sposób mogą być zrekompensowane zainteresowanym: z jednej strony szkody i straty wywołane kilkumiesięcznymi opóźnieniami w uzyskaniu pomocy, która jest niezbędna dla zapewnienia podstawowej egzystencji, z drugiej strony zaś utratę z powodu braku aktualnego orzeczenia pobieranych już świadczeń (renty socjalne, zasiłki stałe wyrównawcze, świadczenia obligatoryjne)?

   3. Kiedy ta sytuacja zostanie rozwiązana zgodnie z oczekiwaniami, a środki finansowe płynnie przekazywane pozwolą na załatwienie wniosków w terminie 1 miesiąca, do czego zespoły orzekające o stopniu niepełnosprawności są zobowiązane rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stopniu niepełnosprawności oraz wydawania opinii (DzU nr 7, poz. 60)?

   4. Jaki cel chciał osiągnąć minister pracy i polityki socjalnej, wydając rozporządzenie z dnia 12 stycznia 2001 r., w którym skrócił czas rozpatrywania wniosków z trzech miesięcy w poprzednio obowiązującym jego rozporządzeniu do jednego miesiąca? Czy w styczniu br. nie były znane panu ministrowi zakłócenia w pracy zespołów orzekających z powodu braków finansowych?

   Oczekując odniesienia się do poruszonego wyżej problemu, łączę wyrazy szacunku

   Poseł Marian Cycoń

   Nowy Sącz, dnia 15 marca 2001 r.