Debaty sejmoweX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie potrzeby nowych rozwiązań prywatyzacyjnych, na przykładzie Huty ˝Łaziska˝ SA

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Zdzisława Jankowskiego z Klubu Parlamentarnego Samoobrona RP, przesłaną przy piśmie pana marszałka nr SPS-0202-696/02 z dnia 28 lutego 2002 r., a dotyczącą konfliktu między Hutą Łaziska SA a Górnośląskim Zakładem Energetycznym SA, uprzejmie informuję:

   Pytanie 1. ˝Czy prywatyzacja Górnośląskiego Zakładu Energetycznego SA i polityka prowadzona przez ten podmiot wobec Huty Łaziska nie są potwierdzeniem tezy, że kapitałowi zagranicznemu chodzi o likwidację tego konkurencyjnego wobec nich podmiotu?˝

   Ministerstwu Skarbu Państwa nie są znane dowody świadczące o tym, że szwedzka spółka Vattenfall nabyła od skarbu państwa akcje Górnośląskiego Zakładu Energetycznego SA w celu podjęcia wrogich działań wobec Huty Łaziska SA.

   Z punktu widzenia prywatyzacji GZE SA nie ma również powodów, aby przypuszczać, że Vattenfall działał w imieniu ˝kapitału zagranicznego˝, zainteresowanego likwidacją Huty Łaziska SA.

   Faktem jest natomiast, że na mocy zawartej ze skarbem państwa umowy Vattenfall - poza kupnem akcji spółki - zobowiązał się do zrealizowania przewidzianego na 10 lat programu rozwojowego spółki. Kwoty przewidziane na zakup akcji oraz na realizacje inwestycji są na tyle wysokie, iż można stwierdzić, że inwestycja Vattenfall ma charakter długookresowy i jest zgodna z potrzebami polskiej elektroenergetyki.

   Pytanie 2. ˝Dlaczego minister gospodarki toleruje wielomiesięczne niezawinione przez hutę straty gospodarcze? (nie są płacone żadne zobowiązania publiczne czy też prywatne).˝

   Pytanie 3. ˝Dlaczego minister gospodarki nie podjął w tej sprawie żadnych działań doraźnych?˝

   Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym organem rozstrzygającym spory pomiędzy odbiorcami i dostawcami energii elektrycznej jest prezes Urzędu Regulacji Energetyki, który stosownie do wynikających z ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (DzU nr 54 poz. 348 z 1997 r., z późn. zm.) kompetencji oprócz zatwierdzania i kontrolowania taryf dla energii elektrycznej pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 45 i 46 ustawy Prawo energetyczne, opiniowania rozporządzeń taryfowych ministra gospodarki rozstrzyga także na wniosek strony spory pomiędzy odbiorcami energii elektrycznej a przedsiębiorstwami energetycznymi w zakresie określonym w art. 8 ust. 1, w tym dotyczące ustalania warunków umów o świadczenie usług, o których mowa w art. 4 ww. ustawy.

   Udział właścicielski skarbu państwa w Hucie Łaziska SA kształtuje się na poziomie ok. 10%. Ministerstwo Gospodarki, nie będąc stroną sporu pomiędzy GZE SA a Hutą Łaziska SA, lecz dążąc do zapobieżenia dewastacji urządzeń, utrzymania produkcji i zachowania miejsc pracy, podjęło się roli mediatora w prowadzonych przez zarząd huty rozmowach z Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi SA, Górnośląskim Zakładem Energetycznym SA, PSE Elektra. Celem tych negocjacji było uzgodnienie warunków umożliwiających jak najszybsze przywrócenie hucie dostaw energii i wznowienie działalności produkcyjnej.

   Wyrazem tego były wielokrotne spotkania bezpośrednio zainteresowanych stron, z udziałem przedstawicieli ministerstw: Gospodarki, Skarbu Państwa, Finansów oraz PSE, URE i Hutniczej Izby Przemysłowo-Handlowej, przeprowadzone w okresie od grudnia 2001 r. do połowy lutego br. Przez cały ten okres przedstawiciele ministerstw na bieżąco śledzili przebieg dokonywanych ustaleń.

   W efekcie tych działań doprowadzono do podpisania umowy o dostawę prądu z operatorem technicznym, jakim ma być PSE Elektra, oraz protokołu ustaleń i rozbieżności z GZE SA.

   W dniu 15 lutego 2002 r. odbyła się rozprawa administracyjna przed Urzędem Regulacji Energetyki. W konsekwencji tego faktu prezes URE w dniu 24 lutego 2002 r. wydał decyzję administracyjną BPR/186/JC/GD/2002, określającą warunki świadczenia usługi przesyłowej przez GZE SA na rzecz Huty Łaziska SA do końca 2002 r., nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z tą decyzją GZE SA ma przesyłać energię elektryczną do Huty Łaziska SA, a Huta dokonywać co 10 dni przedpłaty na poczet świadczonej usługi przesyłowej, przy zastosowaniu opłat za realizowane usługi wg zatwierdzonej przez prezesa URE w lipcu 2001 r. taryfy GZE SA.

   Wznowienie dostaw energii oraz uruchamianie Huty Łaziska SA nastąpiło 1 marca 2002 r. Zdaniem zarządu huty - pismo tej treści przekazano 14 marca 2002 r. do Ministerstwa Skarbu Państwa - uruchamianie to oceniane jest jako udane, a występujące awarie są na bieżąco usuwane. Po postoju huta powoli odzyskuje rynek, prezentuje też uzasadnioną jej zdaniem nadzieję na szybki powrót na wcześniejsze swoje rynki.

   Dodatkowo informuję pana marszałka, że Komitet Protestacyjny Pracowników Huty Łaziska SA, występujący w imieniu załogi huty, pismem z dnia 4 marca 2002 r. złożył na ręce ministra skarbu państwa gorące podziękowania za podjęte przez niego działania, które doprowadziły do uruchomienia przesyłu przez GZE SA energii elektrycznej do huty.

   Pod pismem podpisy złożyli przewodniczący wszystkich związków zawodowych działających w hucie: NSZZ ˝Solidarność˝, WZZ ˝Sierpień 80˝, NSZZ Prac. Huty Łaziska, ZZ ˝Kontra˝ oraz ZZ ˝Kadra˝.

   Pytanie 4. ˝Czy powyższy przykład nie jest dostatecznym potwierdzeniem tezy głoszonej przez mój Klub Parlamentarny, że należy pilnie wstrzymać prywatyzację w obecnym kształcie i przygotować nowe rozwiązania prawne wyłączające strategiczne dziedziny gospodarki spod prywatyzacji, zachowując monopol państwowy chociażby tak, jak to jest w innych bogatszych krajach?˝

   Przyjęty w Polsce model liberalizacji i prywatyzacji sektora elektroenergetycznego jest zgodny z rozwiązaniami przyjętymi w krajach wysoko rozwiniętych. Przykłady państw, w których proces ten jest zaawansowany dowodzą, że liberalizacja i prywatyzacja elektroenergetyki przyczynia się do poprawy efektywności, zmniejszenia kosztów, modernizowania przedsiębiorstw. Konieczność konkurowania o odbiorcę wymusza więc podnoszenie jakości oraz obniżanie ceny za świadczone usługi.

   Obecnie realizowana prywatyzacja zakłada zachowanie możliwości oddziaływania na ten strategiczny sektor, jednak wpływ ten ma docelowo ograniczać się przede wszystkim do funkcji regulacyjnych. Kraje, które zwlekają z liberalizacją i prywatyzacją elektroenergetyki (np. Francja), poddawane są silnym naciskom ze strony innych państw Unii Europejskiej.

   Postulowane opóźnianie lub zaprzestanie rozpoczętej prywatyzacji sektora elektroenergetycznego naraża polskie spółki na ponoszenie wysokich strat, w przypadku gdy będą zmuszone konkurować o odbiorców. Przedsiębiorstwa elektroenergetyczne nie są w stanie samodzielnie udźwignąć kosztów modernizacji i dostosowania do zaostrzających się norm dotyczących ochrony środowiska.

   Z wyrazami szacunku

   Minister

   Wiesław Kaczmarek

   Warszawa, dnia 21 marca 2002 r.